خدا فرمود:پسر عزیزت، اسحاق را که خیلی دوست می داری، بردار و به سرزمین موریا برو.آنجا او را بر روی کوهی که به تو نشان خواهم داد برای من قربانی کن.(پیدایش ۲۲:۲)
توصیه می شود عِبرانیان ۱۱ آیات ۱۷ تا ۱۹ را بخوانید.
زمانیکه نیک والِندا یک نمایشگر متهور، قدم اولش را روی یک سیم کشیده شده بر روی آبشار نیاگارا در سال ۲۰۱۲ گذاشت، با ایمان قدم بر می داشت.حقیقت همان بود و سال بعد بود که او روی سیم بلند بر روی یک گلوگاه تنگ و باریک راه رفت.زمانیکه از او در مورد ترس پرسیده شد،والِندا گفت که:من می گم که تنها، ترس از خداست.
ابراهیم با ایمان قدم برمی داشت زمانیکه خداوند به او گفت که فرزندت،اسحاق را قربانی کن.بطوریکه قدم های ابراهیم تغییر نکرد.اعتمادش به خدایی بود که به ابراهیم در مورد آینده اش و در مورد پدر یک ملت بزرگ شدن قول داده بود.نویسنده به عِبرانیان"مسیحیان یهودی نژاد" گفته که ابراهیم ایمان داشت که اگر خدا در مورد اسحاق چشم پوشی و مداخله نکند او فرزندش را از مرگ زنده گرداند و وعده ها یی را که به ابراهیم داده بود،کامل می کند.(عبرانیان ۱۱ آیات ۱۷ تا ۱۹)
قدم برداشتن با ایمان یعنی قدم گذاشتن در مسیری که خدا نشان داده است،اعتمادی که او به هدایت و مهیا کردن مسیرش، وفادار خواهد بود.
+ نوشته شده در یکشنبه چهاردهم آبان ۱۳۹۶ساعت 12:34  توسط majid |
دوستی یا دشمنی با خدا...ما را در سایت دوستی یا دشمنی با خدا دنبال میکنید
برچسب:
نویسنده:
بازدید: 44