خطاهایی که گناه هستند

كـارل بارت زمانى خـاطـر نـشـان كـرد كه سه گنـاه بـشـريـت سـقـوط كرده كـه اساسى ترين و عمده ترين گناهان هستند عبارتند از غرور، عدم صداقت و تنبلى. من مطمئن نيستـم كـه بـارت در مورد تعييـن درجه آن گناهان محق بـوده باشد امـا گناهان مذكور مطمئناً گناهانى سنگين هستند كه كتاب مقدس درباره آنها سخنان بسيارى براى گفتن دارد.
اگرمابه واسطه طبيعت سقوط كرده خويش به تنبلى متمايليم، بايد مراقب باشيم كه عليه آن جبهه بگيريم. اينكه فرض بگيريم كه تولد تازه ما را فورًا وكامًلا ازقيد تنبـلى مى رهاند، بـه هيچ وجه بوى ايـمنى نمى دهد. مـا همان گونه كـه در يك آن از مرض غرور و عدم صداقت شفا نيافته ايم، از چنگ تن آسائى نيز خلاص نشده ايم.
حيات مسيحى مستلزم سخت كوشى است. تقديس ما فرآيندى است كه طى آن، همكاران خدا مى شويم. ما در مشقت خويش، وعده يارى خدا را داريم اما اين يارى آسمانى، مسئوليت ما را در قبال كار كردن منتفى نمى كند: «نجات خود را به ترس و لرز به عمل آوريد زيرا خداست كه در شما برحسب رضامندى خود هم اراده و هم فعل را به عمل ايجاد مى كند» (فيليپيان ١٢:٢-١٣).
اين نوع كار كردن، چيزى نيست كه شايستگى بياورد يا عادل شمرده شدن را نصيب ما كند. اين مشقت يعنى كاركرد بيرونى ايمان است كه در پى عادل شمرده شدن مى آيد. مسيحيانى كه تنبل باشـنـد، رشد نايافته باقى خـواهند ماند چـرا كه نمى توانند خود را به مطالعه جدى و مستمر كلام خدا وادار سازند.
من غالباً دانشجويان خود را با گفتن اين كه خطاهاى الهياتى گناه هستند، از جا مى پرانم. آنها زير بار اين اتهام نمى روند چرا كه تصور مى كنند اشتباه كردن، از لحاظ اخلاقى شايسته محكوميت نيست. من با ايشان بحث مى كنم كه اولين سبب سوء تفسير كتاب مقدس اين نيست كه روح القدس در انجام كار خود كوتاهى كرده بلكه اين است كه ما در انجام كار خويش كـوتاهى كرده ايم. ما از محبت كردن به خدا با تمامى فكر و ذهنمان قاصريم و مسئـوليت وادار ساختن خويش به مطالعـه دقيق امور الهى را ناديده مى گيريم.